In 1905 leidde de architect Auguste Van Assche de bouw van een neo-romaans gebouw uit silexstenen, wat het einde betekent van de oude kerk waarvan delen - het koor- dateerden van de XIIe eeuw.
Van deze oude kerk werden enkel sommige kapitelen en zuiltjes van de XIIe eeuw hergebruikt. Het meubilair had meer geluk en werd gedeeltelijk behouden: De doopvont uit de Maasstreek dateert van 1609.
Een schilderij van de lijdensweg is toegeschreven aan Englebert Fisen. Tijdens de XIXe eeuw werd daar een opmerkelijke preekstoel versierd met twee uitgebeitelde palmbomen(1848) aan toegevoegd.
Tegenover de kerk, is er de zetel van het oude Vredegerecht van het kanton.
Vlakbij de kerk staat een boerderij die zijn gloriejaren lang geleden gehad heeft.
Het is de oude landsheerlijke boerderij (XVIIIe eeuw gerenoveerd in de XIXe eeuw).
Enkele industriële archeologische gebouwen, waarvan de meeste een andere bestemming kregen, getuigen nog van de activiteit van dit stadje tot voor kort (brasserie, suikerfabriek).
|